آمریکا دوباره پیش‌بینی قیمت گازوئیل ۲۰۲۷ را بالا برد؛ بحران تقطیرهای میانی به سال آینده می‌رسد

گزارش چشم‌انداز کوتاه‌مدت انرژی (STEO) روز ۶ اکتبر ۲۰۲۶ منتشر شد. ورودی‌های مدل آن در یکم اکتبر نهایی شده و انتشار نسخه بعدی برای ۱۰ نوامبر برنامه‌ریزی شده است. طبق جدول تغییرات این گزارش، میانگین قیمت خرده‌فروشی گازوئیل در ۲۰۲۶ اکنون ۵.۱۹ دلار و در ۲۰۲۷ برابر ۴.۴۹ دلار در هر گالن برآورد می‌شود. این دو رقم در گزارش قبلی به ترتیب ۵.۰۷ و ۴.۴۰ دلار بود. هر گالن حدود ۳.۷۹ لیتر است. بنابراین پیش‌بینی ۲۰۲۷ تقریباً معادل ۱.۱۹ دلار برای هر لیتر است.

«دومین بازنگری صعودی پیاپی» ← «قیمت گازوئیل ۲۰۲۷؛ دومین بازنگری صعودی پیاپی»

این افزایش ادامه یک روند است. EIA در گزارش سپتامبر هم پیش‌بینی ۲۰۲۷ را از ۴.۰۷ به ۴.۴۰ دلار رسانده بود و دلیل آن را پایین بودن ذخایر و تقاضای قوی جهانی اعلام کرده بود. فاصله با انتظارات قبل از جنگ بیشتر است. این نهاد پیش از جنگ ایران پیش‌بینی می‌کرد میانگین قیمت گازوئیل آمریکا در ۲۰۲۷ حدود ۳.۴۷ دلار باشد. برآورد فعلی حدود یک دلار، یعنی نزدیک به ۲۹ درصد، از آن عدد بالاتر است.

قیمت‌های واقعی هم از همین فشار حکایت دارند. در سپتامبر میانگین قیمت گازوئیل در آمریکا به ۶.۲۹ دلار و بنزین به ۴.۳۵ دلار در هر گالن رسید. EIA علت این جهش را بالا رفتن قیمت نفت خام و افزایش کرک اسپرد اعلام کرده است. برای مقایسه، رکورد قبلی قیمت هفتگی گازوئیل آمریکا ۵.۸۱ دلار بود که در هفته ۲۰ ژوئن ۲۰۲۲ ثبت شد.

گرهِ اصلی: ذخایر تقطیرهای میانی

مهم‌ترین متغیر این گزارش وضعیت ذخایر است. ذخایر تقطیرهای میانی در ساحل شرقی آمریکا در سپتامبر ۳۲ درصد پایین‌تر از میانگین فصلی پنج‌ساله بود. EIA انتظار دارد این ذخایر در طول زمستان پیش رو حدود ۲۰ درصد زیر میانگین ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵ بمانند و فقط در نیمه دوم سال آینده به میانگین پنج‌ساله نزدیک شوند. eia

به گفته EIA، این کمبود ناشی از از دست رفتن عرضه از خاورمیانه، روسیه و چین است. صادرات خالص بالای آمریکا هم آن را تشدید کرده است. فصل هم به نفع بازار نیست، چون تعمیرات دوره‌ای پالایشگاه‌ها تولید را درست زمانی کاهش می‌دهد که تقاضای کشاورزی و زمستانی بالا می‌رود.

وقتی گازوئیل قیمت نفت خام را بالا می‌کشد

نکته فنی قابل‌توجه گزارش این است که رابطه معمول برعکس شده است. EIA بخشی از فشار صعودی بر قیمت نفت خام را به تنگنای شدید بازار گازوئیل نسبت می‌دهد. پالایشگاه‌ها برای تأمین تقاضای دیزل به خوراک بیشتری نیاز دارند و همین تقاضای نفت خام را بالا می‌برد. به همین دلیل پیش‌بینی برنت برای فصل چهارم ۲۰۲۶ به ۱۰۵ دلار در هر بشکه رسیده که ۱۴ دلار بیشتر از گزارش قبلی است. میانگین ۲۰۲۷ هم ۸۴ دلار برآورد شده، در حالی که ماه قبل ۷۴ دلار بود.

فرض‌های خلیج فارس و تنگه هرمز

EIA فرض کرده جریان نفت از خاورمیانه تا پایان فصل چهارم ۲۰۲۶ محدود می‌ماند. با این حال، تولید شاتین‌شده منطقه در سپتامبر به پایین‌ترین سطح از آغاز درگیری‌ها رسیده است. پیش‌بینی می‌شود ترکیبی از اسکورت نفتکش‌ها در تنگه هرمز، مسیرهای جایگزین و افزایش انتقال کشتی‌به‌کشتی، تولید و صادرات منطقه را به تدریج بالا ببرد. در عین حال این نهاد حملات به خط لوله شرق-غرب عربستان را نشانه‌ای از احتمال ادامه نوسان در جریان فیزیکی نفت می‌داند.

یک قید مهم هم وجود دارد. این پیش‌بینی معاوضه ۴۰ میلیون بشکه نفت خام از ذخایر راهبردی آمریکا را که ۲۹ سپتامبر اعلام شد در نظر گرفته، اما اثر بیانیه ۲ اکتبر گروه هفت را لحاظ نکرده است. بنابراین گزارش نوامبر ممکن است تصویر متفاوتی ارائه دهد.

چرا مهم است؟
بازنگری‌های پیاپی EIA نشان می‌دهد بحران دیگر فقط در نفت خام نیست و به حلقه پالایش و فرآورده‌ها رسیده است. تقطیرهای میانی سوخت حمل‌ونقل سنگین، کشاورزی و گرمایش هستند، پس گرانی آن‌ها با تأخیر به تورم کالاها منتقل می‌شود. برای پالایشگاه‌های منطقه که سهم بالایی از فرآورده‌های میان‌تقطیر تولید می‌کنند، این وضعیت یعنی ادامه حاشیه سود بالا. اما شرط صادرات، باز ماندن مسیرهای خلیج فارس است.